Na papierze armia Putina wygląda jak potęga nie do zatrzymania. Miliony potencjalnych żołnierzy, magazyny pękające w szwach od amunicji. A jednak na froncie coś idzie katastrofalnie nie tak. Okazuje się, że prawdziwy wróg Rosji nie czai się w Kijowie, ale w samym sercu jej archaicznego i zaskakująco kruchego systemu.
Góry sprzętu, rzeki ludzi. Dlaczego to nie wystarcza?
Każdy, kto widział paradę na Placu Czerwonym, mógł odnieść wrażenie, że armia rosyjska jest niezwyciężona. Rzędy lśniących czołgów, tysiące maszerujących żołnierzy, rakiety zdolne obrócić świat w perzynę. Propaganda Kremla przez lata budowała mit potęgi, której nikt nie ośmieli się rzucić wyzwania. Ta iluzja prysła jak bańka mydlana w pierwszych tygodniach inwazji na Ukrainę.
Okazało się bowiem, że wojny nie wygrywa się samą liczbą. Co z tego, że Rosja ma tysiące czołgów, skoro większość z nich rdzewieje w magazynach, a te, które wyjeżdżają na front, grzęzną w błocie z braku paliwa? Co z tego, że ma miliony rezerwistów, skoro wysyła się ich do walki bez odpowiedniego wyposażenia i woli walki?
Przyczyny problemów Rosji na wojnie są głębsze i znacznie bardziej zawstydzające niż braki w uzbrojeniu.
Zardzewiałe czołgi i znikające racje żywnościowe. Rak korupcji toczy armię
Prawdziwą chorobą, która zżera rosyjską armię od środka, jest korupcja w armii Rosji. To systemowa patologia, która sprawia, że na każdym szczeblu ktoś kradnie. Opowieści z frontu mrożą krew w żyłach: hełmy, które pękają od uderzenia kamieniem, kamizelki kuloodporne wypchane pianką zamiast płyt balistycznych i apteczki z przeterminowanymi bandażami z lat 70.
Ten "rak korupcji" ma swoje przerzuty wszędzie. Oficerowie sprzedają na lewo paliwo przeznaczone dla czołgów, a kwatermistrzowie handlują racjami żywnościowymi, zmuszając żołnierzy do głodowania lub okradania cywilów.
Nowoczesny sprzęt, którym chwalił się Władimir Putin, często istnieje tylko na papierze, a pieniądze na jego produkcję dawno rozpłynęły się w kieszeniach generałów i urzędników. Każdy skradziony rubel to gwóźdź do trumny kolejnego rosyjskiego żołnierza.
Wysłani na rzeź bez szkolenia. "Lepiej się poddać niż zginąć za nic"
Jak to możliwe, że druga armia świata wysyła swoich ludzi na front po zaledwie kilku dniach szkolenia? Dla rosyjskiego dowództwa żołnierz to nie cenny zasób, a jedynie statystyka. Niskie morale żołnierzy to bezpośredni skutek tego cynicznego podejścia. Rekruci, często siłą wcieleni do wojska, dostają przestarzały sprzęt, zardzewiałe karabiny i zero motywacji.
Czują się jak mięso armatnie rzucane falami do samobójczych ataków na umocnione pozycje. Nie rozumieją celów wojny, nie ufają swoim dowódcom i wiedzą, że ich życie nie ma dla nikogo znaczenia. W takich warunkach śmierć za ojczyznę przestaje być honorem, a staje się bezsensowną tragedią. Nic dziwnego, że coraz więcej z nich woli podnieść ręce do góry, niż dać się zabić za pałac Putina.
Generałowie z poprzedniej epoki kontra drony. Rosja przegrywa technologiczną wojnę
Podczas gdy świat poszedł do przodu, strategia wojskowa Rosji zatrzymała się mentalnie w czasach II wojny światowej. Generałowie wychowani na sowieckiej doktrynie wciąż myślą kategoriami masowych uderzeń artyleryjskich i wielkich bitew pancernych. Rysują na mapach grube strzałki, planując frontalne ataki, które w dobie nowoczesnej technologii kończą się masakrą.
Na współczesnym polu walki, zdominowanym przez precyzyjne drony, szybką komunikację i elastyczną taktykę, rosyjska machina wojenna jest jak słoń w składzie porcelany – wielka, niezdarna i ślepa. Nie potrafi się przystosować, nie uczy się na błędach i arogancko ignoruje nowe zagrożenia. To zderzenie archaicznego myślenia z wojną XXI wieku, którego Rosja nie ma szans wygrać.
Papierowy tygrys Putina. "Ta armia nie jest zdolna do nowoczesnej wojny"
Kiedy zdejmiemy propagandową zasłonę, obraz jest przerażający. Rosyjska armia okazuje się być papierowym tygrysem – potężna z daleka, ale w środku zgniła, skorumpowana i niezdolna do prowadzenia nowoczesnego konfliktu. Jej fundamenty podmywa systemowa kradzież, morale żołnierzy sięgnęło dna, a jej dowódcy mentalnie tkwią w poprzedniej epoce.
To nie brak ludzi czy amunicji jest największym problemem Kremla. Największym problemem jest sama Rosja i jej patologiczny system, który zniszczył własną armię na długo przed pierwszym wystrzałem.
