Stany Zjednoczone pokazały, że na oceanach nie ma miejsca na rosyjskie gierki. W brawurowej akcji na północnym Atlantyku komandosi przejęli tankowiec Marinera, który pod rosyjską banderą próbował przemycić wenezuelską ropę. Choć Władimir Putin wysłał na pomoc swoje okręty, amerykańscy operatorzy wykonali wyrok sądu federalnego na oczach bezradnej rosyjskiej marynarki. To brutalna lekcja dla Kremla: "flota cieni" właśnie przestała być nietykalna.
Desant w sercu sztormu. Tak amerykańscy komandosi przejęli "Marinerę"
To nie była przypadkowa kontrola, ale finał pościgu, który trwał od dwóch tygodni. Tankowiec Marinera (wcześniej znany jako Bella-1) próbował wszelkich sztuczek, by zgubić ogon. Uciekając przed blokadą Wenezueli, załoga zmieniła banderę z gujańskiej na rosyjską, licząc, że barwy mocarstwa zapewnią im immunitet. Nie zapewniły. Statek został namierzony przez okręt USCGC Munro, a z powietrza bezlitośnie śledził go samolot do wykrywania okrętów podwodnych P-8 Poseidon.
Gdy zapadła decyzja o abordażu, Amerykanie nie bawili się w półśrodki. Do akcji wkroczyły śmigłowce, prawdopodobnie z elitarnego 160. Pułku Specjalnych Operacji Lotniczych. Na pokład desantowano nie tylko uzbrojonych po zęby operatorów, ale także zespół mechaników, którzy mieli przejąć kontrolę nad maszynownią. O skali determinacji USA świadczy komunikat EUCOM:
Statek został zajęty na północnym Atlantyku na podstawie nakazu wydanego przez federalny sąd USA po tym, gdy został namierzony przez (okręt Straży Przybrzeżnej USA) USCGC Munro.
Czytaj także: Maduro w rok 35-krotnie podnosił płacę minimalną. A ile sam kosił? Ta kwota to policzek dla głodujących Wenezuelczyków
Putin wysłał okręty, ale nie zdążył. Rosyjska "flota cieni" w rozsypce
Moskwa próbowała ratować swój cenne aktywo, wysyłając w rejon incydentu okręty wojenne, a według nieoficjalnych doniesień tankowiec miał być nawet eskortowany przez okręt podwodny. Jednak rosyjska marynarka po raz kolejny spóźniła się na wojnę. Zamiast militarnej odpowiedzi, Kreml mógł jedynie wydać komunikat o swojej bezradności, przyznając, że "kontakt z jednostką został utracony".
Sytuacja stała się wręcz groteskowa, gdy rosyjski resort transportu zaczął oskarżać USA o łamanie Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, podczas gdy rosyjskie media państwowe musiały przełknąć gorycz porażki. Nawet agencja RIA Nowosti zmuszona była przyznać:
Dowództwo Sił Zbrojnych USA ogłosiło zatrzymanie pływającego pod rosyjską banderą tankowca.
To nie koniec problemów Putina. Podczas gdy Marinera jest holowana do USA, Dowództwo Południowe (SOUTHCOM) poinformowało o zajęciu kolejnego statku, M/T Sophia, operującego na Morzu Karaibskim. Flota cieni traci kolejne jednostki w tempie ekspresowym.
Koniec nietykalności. USA ćwiczą na makietach, Rosjanie plądrują sklepy
Akcja na Atlantyku to bezpośrednie następstwo uderzenia na Wenezuelę w nocy z 2 na 3 stycznia 2026 roku. To wtedy Delta Force pojmała prezydenta Nicolasa Maduro. Eksperci wojskowi zwracają uwagę na miażdżącą różnicę w jakości działań między USA a Rosją. Amerykanie przed atakiem na Caracas zbudowali dokładną replikę domu Maduro i tygodniami ćwiczyli każdy ruch.
To jaskrawy kontrast z rosyjską inwazją na Ukrainę, gdzie "druga armia świata" wjechała bez map, bez logistyki, a głodni żołnierze zamiast walczyć, plądrowali przydrożne sklepy. Amerykańska precyzja, wsparta przez wywiad satelitarny i elektroniczny, obnażyła amatorszczyznę, jaką Rosja prezentuje na polu walki od 2022 roku. Gen. dr Roman Polko nie kryje uznania dla amerykańskiego planowania:
Ta operacja była przygotowywana przez wiele miesięcy. Wymagała dużo ćwiczeń na makietach, ale też na rzeczywistych obiektach po to, by dopracować poszczególne scenariusze, by wchodząc do działań, nie dać się zaskoczyć, umieć zareagować, kiedy coś pójdzie nie tak.
Do chóru dołączyła Wielka Brytania, która udostępniła swoje bazy dla amerykańskich samolotów i wsparła akcję jednostkami RAF. Brytyjski minister obrony, John Healey, podsumował to krótko: "Działanie to stanowiło część globalnych wysiłków mających na celu zwalczanie łamania sankcji". Dla Rosji i jej sojuszników przesłanie jest jasne: parasol ochronny Moskwy jest dziurawy jak sito.
