Najnowszy sondaż przynosi alarmujące wieści. Choć większość Polaków wciąż popiera członkostwo w UE, to liczba zwolenników Polexitu rośnie w zastraszającym tempie. Co czwarty z nas chce opuścić Wspólnotę, a autorzy badania mówią wprost o "słabym ogniwie Europy".
Szokujące wyniki sondażu. Co czwarty Polak za Polexitem
Najnowsze dane są jak zimny prysznic. Z sondażu Eurobazooka, przeprowadzonego na zlecenie francuskiego magazynu "Le Grand Continent", wynika, że aż 25 proc. Polaków chce wyjścia Polski z Unii Europejskiej. To rekordowy i niepokojący wynik. Mówiąc wprost: jeden na czterech Twoich sąsiadów, znajomych z pracy czy nawet członków rodziny może chcieć demontażu naszej obecności w Europie. Choć wciąż większość, bo 69 proc. badanych, popiera nasze członkostwo w UE, to odsetek eurosceptyków nigdy nie był tak wysoki. Gazeta Wyborcza, analizując te wyniki, nie ma wątpliwości:
dane mówiące o rekordowym 25 proc. poparciu dla polexitu są alarmujące.
Na tle innych państw członkowskich lądujemy w europejskiej drugiej lidze eurosceptycyzmu. Podczas gdy w takich krajach jak Portugalia czy Hiszpania o wyjściu z Unii nie chce słyszeć odpowiednio 90 proc. i 89 proc. obywateli, a w Niemczech 78 proc., nasz wynik stawia nas w ogonie Europy. Gorzej jest tylko we Francji, gdzie chęć opuszczenia Wspólnoty deklaruje 27 proc. ankietowanych. Nic dziwnego, że autorzy badania wprost nazywają Polskę i Francję "słabym ogniwem Europy".
To, co najbardziej niepokoi, to gwałtowny spadek prounijnych nastrojów w Polsce na przestrzeni ostatnich lat. Entuzjazm Polaków gaśnie na naszych oczach. Jeszcze w 2022 roku za pozostaniem w UE opowiadało się aż 92 proc. z nas. Dwa lata później było to już tylko 77 proc. Dzisiejszy wynik na poziomie 69 proc. to niebezpieczna równia pochyła, po której zjeżdżamy od lat. Trend ten potwierdza, że poparcie dla Unii Europejskiej w Polsce topnieje w oczach.
Czytaj także: Parlament Europejski: piękna Ewa z Konfederacji mówiła "po rosyjsku". Komentarz polskiego europosła hitem
Kto jest winny? Antyunijna propaganda i strach o portfele
Skąd ta nagła niechęć do Europy, która przez lata była naszym oknem na świat? To efekt wieloletniej, antyunijnej propagandy serwowanej przez część polityków, która trafiła na podatny grunt społecznego niepokoju o pieniądze i przyszłość. Kiedy codzienne problemy zaczynają doskwierać, łatwo jest uwierzyć w proste recepty i znaleźć jednego, zewnętrznego wroga.
Przez lata sączono nam do głów narrację o "brukselskich urzędasach", którzy rzekomo chcą nam odebrać suwerenność, narzucić swoje wartości i zniszczyć tradycję. Ten przekaz, powtarzany jak mantra przez eurosceptyczne partie, które na konflikcie z UE budują swój polityczny kapitał, zaczął w końcu przynosić efekty. Stopniowo podkopywał zaufanie do instytucji, które przez dekady gwarantowały nam rozwój i bezpieczeństwo.
Do politycznej niechęci dochodzi strach o zawartość portfela. Gdy ceny rosną, a regulacje w ramach Zielonego Ładu budzą kontrowersje, łatwo jest wskazać winnego: "to wszystko przez Unię". Tę prostą, choć fałszywą diagnozę podchwytują trolle w internecie, tworząc wrażenie, że Polexit to recepta na wszystkie nasze problemy gospodarcze.
Polexit w praktyce: kolejki na granicach, drożyzna i puste półki?
Wyobraźmy sobie powrót do świata sprzed 2004 roku. Kilkugodzinne kolejki na granicy z Niemcami, paszport w dłoni i niepewność, czy celnik pozwoli nam wjechać. To nie film science-fiction, a realna perspektywa po Polexicie. Nasze firmy straciłyby dostęp do ogromnego rynku, co oznacza mniej zamówień, zwolnienia i niższe pensje. A cła nałożone na produkty z importu sprawiłyby, że wiele towarów na sklepowych półkach stałoby się luksusem.
Zapomnijmy o miliardach euro, za które budowano autostrady, remontowano szkoły i kupowano nowe pociągi. Ten kurek z pieniędzmi zostałby zakręcony na stałe. Każda nowa inwestycja, od lokalnej drogi po modernizację szpitala, oznaczałaby sięganie głębiej do naszych, i tak już obciążonych, kieszeni. Wyjście z Unii Europejskiej to koniec dopłat dla rolników i funduszy, które napędzały polską gospodarkę przez ostatnie dwie dekady.
Praca w Londynie, studia w Berlinie, a może weekend w Rzymie? Po Polexicie to wszystko stałoby się znacznie trudniejsze i droższe. Swoboda podróżowania, którą dziś uważamy za oczywistość, stałaby się luksusem dla nielicznych. Dla młodego pokolenia oznaczałoby to zamknięcie drzwi do Europy, które ich rodzice tak ciężko otwierali.
Dane z sondażu to na razie tylko liczby, ale pokazują niebezpieczny trend, którego nie można ignorować. Pytanie brzmi, czy to ostatni dzwonek alarmowy, który usłyszymy, zanim obudzimy się w rzeczywistości, której nikt z nas tak naprawdę nie chce?
