Karol Nawrocki, nowy prezydent RP, na każdym kroku podkreśla, jak ważna jest dla niego rodzina. Jednak za fasadą oficjalnych przemówień kryje się skomplikowana historia pełna bólu i dystansu. W szczerych wyznaniach ujawnił, że jego dzieciństwo naznaczone było nieobecnością ojca, o którym mówi z trudem: "nie nadążałem za nim". Zupełnie inaczej wyglądała jego więź z matką – Elżbietą. To ona była jego prawdziwą opoką i to jej publicznie wyznał miłość.
"Miłość uciekająca". Przez lata nie widział ojca
Choć publicznie nowy prezydent RP Karol Nawrocki niewiele mówi o swoim ojcu, to jego nieliczne wypowiedzi malują obraz trudnej i pełnej dystansu relacji. W jednym z najbardziej osobistych wywiadów Karol Nawrocki przyznał, że łączyła ich więź, którą sam określił jako "miłość uciekającą".
Tata nie był tak wrażliwym gościem, ale do ojca miałem taką miłość uciekającą, bo ja nie nadążałem za swoim ojcem, były takie momenty, że przez kilka lat go nie widziałem, gdzieś wyjeżdżał.
Ta nieobecność, zarówno fizyczna, jak i emocjonalna, miała swoje źródło w biografii Ryszarda Nawrockiego. Był tokarzem w gdańskiej stoczni, działaczem "Solidarności", a jego zaangażowanie w opozycję oraz późniejszy, trzyletni wyjazd zarobkowy do Wielkiej Brytanii sprawiły, że był wielkim nieobecnym w życiu dorastającego syna. Wspomnienia Nawrockiego są pełne niedopowiedzeń i poczucia oddalenia: "Czasami nie widziałem, gdzie jest, co robi".
To matka była jego opoką. "Kocham cię mamo, dziękuję"
W opozycji do odległej postaci ojca stała Elżbieta Nawrocka – kobieta, która była centrum jego świata. To ona stworzyła dom, w którym, jak sam przyznaje, nie było żelaznej dyscypliny, a raczej mnóstwo ciepła i troski. Była nie tylko mamą na pełen etat, ale też kobietą zaradną.
Mama właściwie była w domu i wychowywała mnie i siostrę, ale podejmowała się różnych działalności. Pamiętam, jak założyła sklep zoologiczny niedaleko naszego domu i ten sklep wspominam miło.
Jak bardzo go rozpieszczała, świadczy anegdota, którą sam przytoczył. Gdy prosił ją, by obudziła go do szkoły, a widziała, że jest przemęczony, potrafiła podjąć decyzję za niego.
I pamiętam, że o to się kłóciliśmy: "Mówię: jak mnie możesz nie obudzić, mam przecież swoje obowiązki w szkole!"
– wspominał. W odpowiedzi słyszał: "Nie, wczoraj wyglądałeś na zmęczonego, to cię nie budziłam". Tę wyjątkową więź podkreślił podczas jednego z kluczowych wystąpień, zwracając się do niej publicznie ze wzruszającym wyznaniem:
Pozdrawiam serdecznie moją mamę (...). Kocham cię mamo, dziękuję!.
"Poczułem w sobie zew męskości". Po śmierci ojca musiał przejąć jego rolę
Trudna relacja z ojcem znalazła swój dramatyczny finał, gdy Ryszard Nawrocki zmarł. Karol miał wtedy zaledwie 25 lat, a jego siostra Nina była nastolatką. Ta sytuacja zmusiła go do błyskawicznego dorośnięcia i przejęcia odpowiedzialności za rodzinę.
Poczułem w sobie zew męskości. Wtedy byłem tym, który nie mógł wpaść w głęboki żal czy w głęboką histerię. Raczej starałem się zadbać o mamę i o siostrę.
To, jak wielkim był dla nich wsparciem, potwierdzają słowa jego siostry, Niny Nawrockiej.
Kiedy odszedł tata, ja byłam nastolatką, mój brat przejął rolę taty, opiekował się mną, uspokajał mnie. Mówił: Nisia, damy radę, wszystko będzie dobrze
– wspominała w jednym ze spotów wyborczych. Ta wczesna lekcja odpowiedzialności nie była dla niego nowością. Już jako nastolatek, gdy sytuacja finansowa rodziny nie była najlepsza, pracował jako ochroniarz w sopockim Grand Hotelu, by finansowo wesprzeć matkę i siostrę.
Dziś sam jest ojcem. Wzorce wyniósł z domu?
Te skomplikowane doświadczenia z dzieciństwa bez wątpienia ukształtowały go jako człowieka i ojca. Dziś Karol Nawrocki sam jest głową rodziny – wraz z żoną Martą wychowuje troje dzieci: synów Daniela i Antka oraz córkę Kasię. Często podkreśla publicznie swoje przywiązanie do nich, być może świadomie budując model rodziny inny niż ten, który sam znał – oparty na stałej obecności i bliskości.
Drogę, jaką przebył od chłopca z gdańskiego osiedla do głowy państwa, najlepiej podsumowują słowa jego własnej matki, która w rozmowie z Faktem nie kryła zdumienia jego karierą.
Nigdy w życiu, w najśmielszych marzeniach, nie przyszło mi to do głowy. To zaskakujące i przerastające mnie, że to mój syn. To jest nieprawdopodobne po prostu.
